นกตัวหนึ่งทำเมล็ดลูกโอ๊กร่วงลงดินใกล้ๆกับต้นหลิว
ในตอนแรกเมล็ดนี้ก็ไม่ได้ต้องการอะไรจากพื้นดินมากนัก
มันสามารถอาศัยความสมบูรณ์ของดินร่วมกับพืชและต้นไม้อื่นได้
แต่เมื่อมันเติบใหญ่และแข็งแรงขึ้น
มันก็เริ่มดันต้นไม้ที่เล็กกว่าให้พ้นจากทางของมัน
ทำให้พืชเหล่านั้นตาย มันเริ่มแย่งเอาดิน ใช้ดินของพืชอื่น
ที่เคยให้ร่มเงาขณะที่มันยังเป็นต้นอ่อน
เพราะเช่นเดียวกับต้นอ่อนทั้งหลาย
ในตอนแรกมันไม่สามารถทนต่อแสงแดดได้มากนัก
แต่บัดนี้พื้นดินดูเหมือนจะเล็กไปสำหรับต้นโอ๊กที่สูงใหญ่ต้นนี้เสียแล้ว
ในขณะที่ต้นโอ๊กที่ยืนหยัดลำต้นอย่างสง่างาม แข็งแรงและภาคภูมิใจ
ต้นหลิวแก่ๆก็ยังคงเหมือนเดิม ถ่อมตน
ไม่เรียกร้องและยังแบ่งปันดิน ให้ร่มเงา
และช่วยเหลือต้นพืชอื่นๆที่อ่อนกว่าและเล็กกว่าให้เติบโตขึ้น
อนิจจา วันหนึ่งความหายนะก็มาถึง ท้องฟ้ามืดมิด
ลมพัดแรงผิดปกติ กลายเป็นไต้ฝุ่น
ต้นไม้และพืชทุกต้นถูกลมพัดกระหน่ำไปในทิศทางเดียวกัน
ต้นไม้ต้นหนึ่งมีลำต้นสูงและตั้งตรง มันไม่ยอมค้อมตัวไปทางใด
และแล้วต้นไม้ที่ดื้อดึงต้นนี้ก็ต้านทานลมแรงไม่ไหว
ในที่สุดรากของมันก็หลุดออกจากพื้นดิน
เมื่อไต้ฝุ่นผ่านพ้นไป ทุกสิ่งดูเงียบสงบ เหมือนก่อนที่ไต้ฝุ่นจะมา
ยกเว้นต้นโอ๊กที่สูงสง่า แข็งแรงและภาคภูมิต้นนั้น
มันไม่สามารถยืนหยัดอยู่ได้ แม้ในที่ที่มันคุ้นเคย
และก็ไม่มีใครอาลัยถึงมันด้วย
ดังนั้น โปรดจำจุดเริ่มต้นที่ยากลำบากของพวกเราไว้เสมอ
ในตอนนั้นพวกเราไม่ได้เรียกร้องอะไรมากมายจากบริษัท
จากผู้บริหารหรือจากเพื่อนร่วมงานของเรา
(รวมถึงเจ้าหน้าที่อื่นๆในสำนักงานด้วย)
ที่จริงแล้ว เมื่อเราเริ่มต้นทำงาน เราออกจะเป็นคนขี้เกรงใจ
และบางทีก็ติดจะขี้อายเกินไปด้วยซ้ำ
ทุกวันนี้ เราเปลี่ยนไปหลังจากที่เราได้ลิ้มรสผลของความสำเร็จหรือไม่
เรากำลังจะลืม “คนเก่าๆ” ที่เคยปูทางให้เราหรือไม่
เรากำลังจะทอดทิ้งคนที่บัดนี้ไม่ “มีประโยชน์” อะไรเหล่านั้นหรือไม่
เราจะเป็นต้นโอ๊กหรือต้นหลิวสุดแล้วแต่เราจะเลือก
จำไว้ว่าครั้งหนึ่งเราเคยต้องการความช่วยเหลือ และเชื่อหรือไม่ว่า
ถึงเดี๋ยวนี้ เราก็ยังต้องการความช่วยเหลืออยู่ คนอื่นก็เช่นกัน
เขาต้องการมือของมิตรที่จะช่วยเหลือเขาในขณะที่เขากำลัง “หัดเดิน”
จงเป็นผู้ที่ยื่นมือช่วยตลอดเวลา
ไม่ว่าจะในสภาพการณ์และสถานการณ์ใดก็ตาม
พระเจ้าจะตอบแทนคุณ นี่เป็นกรรมดี
(อลัน ตัน, “สู่ความเป็นตัวแทนสมบูรณ์แบบ”)
