ผู้หยั่งรู้


มีชายคนหนึ่งที่ได้รับการยกย่องว่า เป็นผู้หยั่งรู้ทุกสิ่งทุกอย่าง
ชายผู้นี้อาศัยอยู่บนภูเขา ที่เชิงเขามีหมู่บ้านเล็กๆแห่งหนึ่ง

เด็กผู้ชายสองคนกำลังเล่นกันอยู่
เด็กชายคนแรกบอกกับเด็กชายคนที่สองว่า
เขาสามารถพิสูจน์ได้ว่าผู้หยั่งรู้คนนี้ไม่ได้รู้ทุกสิ่ง

เด็กชายคนที่สองบอกว่า
“เด็กๆอย่างเราสองคนจะพิสูจน์ได้อย่างไรว่า เขาผิด
เมื่อพ่อเรา ปู่เราได้บอกเราว่า พระเจ้าแผ่นดิน พระราชินี
ขุนนางและนักปราชญ์ต่างพูดว่าสิ่งที่เขาทำนายไม่เคยผิดเลย”

เด็กชายคนแรกจึงเปิดเผยแผนของเขาแก่เพื่อน
“ฉันจะจับนกสักตัวไว้ในมือของฉัน
แล้วฉันจะถามเขาว่าอะไรอยู่ในมือฉัน
ฉันแน่ใจว่าเขาจะรู้ว่าเป็นนก
แล้วฉันจะถามเขาต่อว่า นกตัวนั้นตายหรือยัง
ถ้าเขาบอกว่า ยังไม่ตาย
ฉันก็จะบีบให้นกนั้นตายเสียก่อน แล้วจึงปล่อยมือ
ถ้าเขาบอกว่านกตายแล้ว ฉันก็จะปล่อยนกออกมา”
เด็กคนที่สองรู้สึกตื่นเต้นกับแผนอันชาญฉลาดนี้

ทั้งสองจึงไปดักนกมาตัวหนึ่ง
เมื่อได้มาแล้วก็พากันวิ่งไปที่ภูเขา
และตะโกนเรียกหาผู้หยั่งรู้คนนั้น

เมื่อผู้หยั่งรู้เดินออกมาจากถ้ำ
ก็เห็นเด็กทั้งสองกำลังหายใจหอบอย่างเหน็ดเหนื่อย

เด็กคนแรกที่มีนกในมือถามว่า
“ท่านทราบไหมว่าอะไรอยู่ในมือผม”
ชายชรามองเห็นขนนกโผล่ออกมาจึงตอบว่า
“แน่นอน มันเป็นนก ฉันเห็นขนมัน”

เด็กทั้งสองจึงถามอย่างกระตือรือร้นว่า
“นกตัวนี้ตายแล้ว หรือยังมีชีวิตอยู่”

ชายชรามองหน้าเด็กชายทั้งสองแล้วยิ้ม
เพราะรู้ว่าเด็กคิดอย่างไร แล้วจึงพูดว่า
“ชีวิตของนกตัวนี้อยู่ในกำมือของเธอ”

animalwalls.blogspot.com
ภาพจาก animalwalls.blogspot.com

(บางตอนจาก อลัน ตัน, “สู่ความเป็นตัวแทนสมบูรณ์แบบ”)

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s